Mesleki Eğitimde Dijital Dönüşüm: Öğretmenlerin deneyimleri ve değerlendirmeleri

Abstract

Bu araştırmanın amacı, mesleki ve teknik eğitimde dijital dönüşüm sürecini öğretmenlerin deneyimleri ve değerlendirmeleri doğrultusunda incelemek ve bu sürecin öğretim uygulamaları, öğretmen rolleri, pedagojik süreçler, altyapı olanakları ve eğitim niteliği üzerindeki etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada, dijital dönüşümün mesleki ve teknik eğitim bağlamında nasıl deneyimlendiği, karşılaşılan güçlükler ve sürecin geliştirilmesine yönelik öğretmen görüşleri bütüncül bir perspektifle ele alınmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim modeli kapsamında yürütülmüştür. Çalışma grubu, mesleki ve teknik ortaöğretim kurumlarında görev yapan ve dijital teknolojileri öğretim sürecinde aktif olarak kullanan öğretmenlerden oluşmaktadır. Veriler, araştırmacı tarafından alan uzmanlarının görüşleri doğrultusunda hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. Elde edilen veriler, içerik analizi yöntemiyle analiz edilmiş; analiz sürecinde tema, alt tema ve kodlar oluşturulmuş ve bulgular doğrudan katılımcı alıntılarıyla desteklenmiştir. Araştırma sonuçları, dijital dönüşümün öğretim uygulamalarını daha etkileşimli hâle getirdiğini, öğrenci katılımını artırdığını ve öğretmenlerin mesleki rollerinde rehberlik odaklı bir dönüşüm yarattığını göstermektedir. Öğretmenlerin temel dijital beceriler açısından kendilerini yeterli gördükleri; ancak ileri düzey dijital uygulamalar ve pedagojik entegrasyon konusunda çeşitli güçlükler yaşadıkları belirlenmiştir. Ayrıca, donanım ve internet erişimine ilişkin altyapı sorunları ile hizmet içi eğitim eksikliği dijital dönüşüm sürecini sınırlayan temel etmenler olarak öne çıkmıştır. Buna karşın, dijital teknolojilerin öğrenmenin kalıcılığını artırdığı ve mesleki beceri gelişimini desteklediği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma, dijital dönüşümün mesleki ve teknik eğitimde niteliği artırıcı bir etki yaratabilmesi için uygulamalı dijital eğitimlerin artırılması ve müfredatın dijital işgücü piyasasına uyarlanması gerektiğini ortaya koymaktadır.